In België hebben enkel de namen van administratieve indelingen en de namen van gemeenten een officiële spelling.

Tijdens de toponymische enquêtes worden we dikwijls geconfronteerd met verschillende schrijfwijzen van eenzelfde toponiem, bijv:

• Borght, Borgt, Borcht
• Puydt, Puidt, Puit
• Commijn, Comijn, Komijn  

Daarom vragen we al jaren de Koninklijke Commissie voor Toponymie en Dialectologie (KCTD) om advies over de spelling van nieuwe toponiemen of over toponiemen waarvan de schrijfwijze op de kaart wordt betwist.

De KCTD werd in 1927 opgericht en ressorteert onder de Koninklijke Academie van België. Ze bestaat uit twee afdelingen (een Vlaamse en een Waalse) die wat betreft de standaardisering van de schrijfwijze van de toponiemen een enigszins verschillende politiek voeren.

De Vlaamse afdeling verwijdert archaïsche of dialectische vormen en vervangt ze door moderne vormen (toepassing van de nieuwe Nederlandse spellingregels).

De Waalse afdeling - die geruime tijd de voorkeur heeft gegeven aan de mondelinge vorm en aan de dialectische uitspraak van de toponiemen - voert een meer genuanceerd beleid. Voor de namen van onbewoonde plaatsen tracht ze zoveel mogelijk de Franse spellingregels toe te passen. Voor de schrijfwijze van de woongebieden waarvoor een grafische traditie bestaat is ze echter toleranter.

Het NGI houdt doorgaans rekening met de adviezen van de Koninklijke Commissie voor Toponymie.